Bakışlarında susmak adlı bir kuş, uçmuş da uçmuş...



Nietzsche - Kucağında susmak adlı bir çocuk, ikisi de küçük... - Blogcu

...

Kucağında susmak adlı bir çocuk, ikisi de küçük...

...

<- Son Sayfa :: Sonraki Sayfa ->

Parçalandım.
Ve her bir parçamı ayrı yere bıraktım...
Kürek çektim,
uzaklaştım,
dönüp arkama bakmadım bile.
Birini yüksek dağların zirvesine çıkardım.
Hiç kimse kurtarmasın, kurda kuşa yem olsun diye.
Birini hiç unutmadığım o küçük şehirde bıraktım.
Dönemedim,
kimbilir,
belki dönsem de
bulamazdım...
Önce savruldum yok oldum.
Sonra dinlendim duruldum.
Ve her giden parçam yerine,
yenisini doğurdum.
Daha güçlü, daha sakin...
Daha mutlu, daha suskun...
Daha olgun, daha kırgın...
Daha yalnız, daha yorgun...
Birini tanıdık bir vişne ağacının dibine ektim.
Soramadım filizlendi mi, sürgün verdi mi.
Birini çok sevdiğim bir dostta unuttum,
istedim, geri vermedi,
meğer benden pek haz etmezmiş.
Birini büyük bir aşk uğruna ateşlere attım.
Bilerek, isteyerek, ama asla pişman olmadım!
Daha güçlü, daha sakin...
Daha yalnız, daha yorgun...
...

Son Yazılarım

...

Kategoriler

Arkadaşlarım

  • Oyum ben
  • neslinursema3
  • uzlet
  • sessizsenfoni
  • ruhlargemisi
  • jadore
  • gozlerindesakla
  • yagmurtuana
  • fatoscb
  • Dilek Dönmez
  • biryudumrenk
  • aylinkircali
  • uzakdost
  • nursalkimi
  • emins
  • arzununpenceresinden
  • mtnyavuz
  • resimblogu
  • buselihayat
  • nurhayatlatatlar
  • matrakiye
  • sessizharflerim
  • zordasukunet
  • yalancibaharlar
  • aramgahx
    <%FriendURL%> <%FriendUsername%>





    • Şiir bir düşüncenin ifadesi değildir.O, kanayan bir yaradan veya gülümseyen bir ağızdan yükselen bir şarkıdır./Cibran..